آخرین مطالب
امکانات وب
#قهرمان یا # ضد قهرمان؟
یک بار به تماشای # قهرمان نشستن برای من کافی بود و با فیلم تکان دهنده ای مواجه نبودم که بعد از خروج از سینما همچنان با آن زندگی کنم .
قهرمان، فیلمی با بازی خوب# امیر جدیدی در نقش رحیم، بازی متفاوت # محسن تنابنده و همچنین بازی ضعیف # سارینا فرهادی و البته با فیلم نامه ضعیف # اصغر فرهادی که چهارچوب مناسبی ندارد. مدت فیلم بیش از ۲ ساعت است که در بسیاری از زمان ها هیچ اتفاق خاصی در آن رخ نمی دهد و در خیلی از صحنه ها با زیاده گویی و کش دار کردن موضوع بدون اینکه تکان دهنده باشد داستان را پیش میبرد. به جرات می توان گفت که با حذف بیشتر صحنه ها ی# فیلم هیچ اتفاقی برای آن نمی افتد .
شروع فیلم با آزادی زندانی شروع میشود که در ابتدا کوچکی قهرمان را در برابر عظمت #نقش رستم به تصویر می کشد: رحیم با بالا رفتن از پله های پیچ در پیچ و در بند حصار به نقطه بالا می رسد اما هنوز به بالا نرسیده، باید به پایین برگردد. پیام فیلم دقیقا در ابتدای کار مشخص و فراز و فرود آن به تصویر کشیده میشود و البته می توان تنها دلیل انتخاب این لوکیشن را مقبره # خشایار شاه دانست که زندگی قهرمان داستان را به سرنوشت خشایار شاه ربط میدهد که فتوحات گسترده و ارزشمند او توسط مورخین یونانی تماما بی ارزش قلمداد میشد و همیشه سعی در کوچک نشان دادن اقدامات او داشتند که پیوند این موضوع با قهرمان اصغر فرهادی در ابتدای فیلم نمایان می شود. در فیلم قهرمان ، قهرمان فیلم حتی فرصت یک چای خوردن در اوج را ندارد و بلافاصله به پایین کشیده می شود و بزرگترین ضعفش در به اوج رسیدن، سیگاری بودن او قلمداد میشود نه انگیزه و افکار او. قهرمانی که از حبس به تنگ آمده و معشوقه جدیدی دارد، برای ادامه زندگی در خارج از زندان نقشه دارد اما بعد از آزادی به زندگی ( تنها فرزند و معشوقه ) خود باز نمی گردد و بلافاصله به نقطه دیگری می رود!
حال ما با فیلمی مواجه هستیم با چاشنی تکراری قضاوت که پیش از این نیز در آثار فرهادی به آن پرداخته شده.
از نکات مثبت آثار فرهادی وجود تعلیق مناسب و کاربردی را می توان نام برد ولی در قهرمان این اتفاق رخ نمی دهد و ایجاد بسیاری از تعلیق ها بی نتیجه و بی هدف باقی می ماند، برای مثال زن صاحب کیف یکباره وارد داستان شده و یکباره هم خارج میشود؛بیننده بدون آنکه معرفی درستی از این شخصیت داشته باشد یکباره او را از دست میدهد و تنها برای حفظ تعلیق در ادامه ماجرا عکس او را در دست رحیم میبینیم, رحیمی که شخصیت پردازی مناسبی روی خود او نمیبینیم و بدون معرفی پیشینه رحیم ، از زبان شاکی او متوجه میشویم که باجناق رحیم است و رحیم نیز قبلاً از همسر خود جدا شده و با او اختلاف داشته و هیچ کجای فیلم نه همسر او را میبینیم و نه دلیل اختلاف آنها را؟؟!!
قهرمان فاقد قصه مناسب است و ما اصلا در هیچ جای فیلم دلیل انتخاب لوکیشن شهر شیراز را متوجه نمی شویم؛ اصلا اگر در هر شهر دیگه این فیلم ساخته میشد چه اتفاقی می افتاد؟؟؟ فارغ از بازی و گویش خوب امیر جدیدی در بسیاری از صحنه ها، بازیگران از کنترل خارج شده و با دو گویش به ایفای نقش میپرداختند که از ضعف های محسوس قهرمان بود.
در قهرمان موضع شخصیت ها مشخص نیست و همه دو پهلو هستند و معرفی درستی از آنها صورت نمیگیرد .
اصغر فرهادی در قهرمان بر ضد دنیای مجازی برخاسته و دنیای مجازی را با دید کاملا یک طرفه و دور از واقعیت معرفی میکند. البته نکته تأمل برانگیزی که در قهرمان دیده میشود ارتقاء انسان های جامعه تا حد افراطی و به یکباره به پایین کشیدن آنهاست، اتفاقی که در جامعه امروزی ما به دفعات دیده شده است ( مصاحبه در زندان با رحیم و برپایی جشن توسط خیریه و تغییر لحظه ای افراد جامعه با یک موضوع).
تصویر برداری در قهرمان خسته کننده و تکراری و در بسیاری از صحنه فاقد کاربرد مناسب است ، بازی با دوربین و معلق بودن بیش از حد دوربین علاوه بر اینکه کاربرد ندارد ، آزار دهنده است .
قهرمان در عمل حرف جدیدی برای گفتن ندارد و در گیشه هم آنچنان موفق نبوده است و نمی تواند نماینده مناسبی برای اسکار باشد که البته با هوش بالای فرهادی و ایجاد جو و فضای خارج از سینما و بیانیه نویسی در زمان اکران ناموفق قهرمان، همچنان در راس اخبار هنری ایران بوده و همچنین با وجود صدا کردن این موضوع در خارج از ایران، به لحاظ سیاسی قهرمان را میتوان از کاندیدهای دریافت اسکار دانست .
#امید انصاری
آذر ماه یک هزار و چهارصد
ما را در سایت امید انصاری، کارگردان و طراح صحنه و لباس دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 56